Als stormen woeden

Als stormen woeden

In het oog van de storm
als je dreigt te vergaan
de golven woedend beuken
je Gods stem niet meer kunt verstaan…

Als je schip stuurloos wordt
je masten gebroken, het zeil gescheurd
je vaste grond verdwenen is
de lucht zo donker kleurt…

Als je enkel nog kunt schreeuwen
“Jezus, we vergaan…!”
dan opent Hij je ogen
en zie je Jezus naast je staan.

“Waarom ben je zo bang
Ik ben immers ook aan boord
het beuken van de golven
heb ik wel gehoord.

Ook al lijk Ik soms te slapen
Ik heb alles in de Hand
blijf maar op Mij vertrouwen
zo bereik je vaste land.

Jouw gebroken masten
richt ik wel weer op
je zult de haven veilig binnen varen
met Mijn vlag hoog in top.”

4 responses to this post.

  1. Lieve Cobi.

    Dankjewel weer voor dit bijzonder mooie gedicht.
    Helemaal zolas het is.
    Door de stormen van het leven is Hij er bij.
    Dat geeft rust en vertrouwen.

    Lieve groet Douwina.

    Beantwoorden

  2. Dat wilde ik graag met jullie delen.
    liefs
    Cobi

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: