Mijn leven lang

Zo maar wat lezen in oude gedichten
van jaren geleden een pril begin
toen ik Jezus mocht leren kennen
Hij gaf mijn leven toen weer zin.

Alles werd anders, alles werd nieuw
de wereld kreeg een gouden glans
ik ontwaakte uit een donkere nacht
en kreeg een nieuwe kans.

Wat was ik gelukkig, wat was ik blij
met zo’n pril en klein geloof
vol verwachting en verwondering
God was zo dicht bij en ook zo groot.

Voel ik nog steeds dat vuur in mij
maakt Jezus me nu ook nog zo blij
verwacht ik nog wonderen net als toen
zou ik die keuze weer overdoen?

Oh Heer hoe zou ik kunnen leven
zonder Uw Liefde diep in mij
U bent en blijft mijn hoop en leven
ik in U en U in mij.

Ik blader door het album
tranen biggelen over mijn wang
niets kan mij ooit nog van U scheiden
ik prijs U Heer, mijn leven lang!

One response to this post.

  1. Posted by Anoniem on 5 oktober 2011 at 8:48 am

    Lieve Cobi.

    Wat weer een bijzonder mooi gedicht.
    Ja zonder onze Heer zouden we niet in deze wereld kunnen leven.
    Hij is mijn alles.
    Geeft kracht en rust op het juiste moment.
    IK dank Hem er voor.

    Liefs Douwina.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: